Peternoster
'Het leven is een groot feest, maar je moet wel zelf de slingers hangen....'

Maandagmail


Over de foto en zo
2 november 2020

Een toast op het 15-jarig bestaan van ons gezelligheidskoor. Een glas champagne is toch wel het minste!

En daarvoor moest ik een kleine zonde begaan. Ik had mezelf namelijk beloofd om oktober voor uit te roepen als een aangepaste 'stoptober' voor mij alleen. Geen alcohol deze maand en daarom heb tot 27 oktober vooral met 0 % blikjes mijn dorst gelest.

Maar het derde lustrum van 'mijn koor' zou en moest ik vieren!
Het covid-19 virus heeft immers ook onze repetities en optredens platgelegd en daarmee ook verhinderd om een gezellige bijeenkomst te organiseren met alle leden van ÉgeWies. Wie weet komt het er op een later moment nog eens van. Laten we het hopen, maar dit wordt mij niet meer afgenomen!

In mijn maandagmail van deze week verhaal ik onder meer, hetzij een beetje 'aangedikt', van mijn intieme viering van dit derde lustrum. En als 'bewijs' kan ik verwijzen naar de met de computer bewerkte foto. Een logo erbij, wat tekst op de vloer en op de gitaar, een ballonnetje en ga maar door! Maar wat 'echt' blijft dat is de fles champgane! 'Proost allemaal!'

Ook wordt er gesproken over het zwarte gat, een artikel dat ik in de krant las, en over mijn consumentenonderzoek en over foto's.

Bijgaande bewerkte foto heb ik verstuurd naar alle leden en het leverde, samen met mijn maandagmail van vorige week, hele leuke reacties op.

Iedereen kan ze lezen aan het einde van deze eerste maandagmail van november!

Veel leesplezier!

 


Het zwarte gat

Beste mensen van ÉgeWies,

‘Stoptober’ is gestopt. Het is op en over! Achter ons ligt weer gewoon een natte herfstmaand oktober met gelige bladeren aan kaler wordende bomen.
Bij mij thuis worden de gratis zakken voor plastic afval weer minder gevuld met blauwgroene blikjes en meer met plastic verpakkingsmateriaal van alle aanbiedingen van Jan en Albert.
Ik heb ‘stoptober’ vooral gebruikt voor onderzoek. Voor het onderzoeken en testen van producten zoals ook de Consumentenbond dit al tientallen jaren doet.
Die Bond test en keurt een bonte reeks van alles wat een consument wel gebruikt en zelden nodig heeft. Tv’s, auto’s, wasmachines, schroevendraaiers, koffiezetters, verf, lampen, staafmixers, zeep en noem maar op… (Van) alles dus! Ook eten en drinken. En elke maand vermelden ze de resultaten van het onderzoek of test in een gids voor de consument (wij dus), de Consumentengids.
Ook in ‘stoptober’ wist de Bond van geen stoppen en lag er vorige week weer zo’n gids op onze deurmat. Die van november! (Ik snap dat niet, maar volgens onderzoek ligt dat niet aan de Consumentenbond, maar aan mij.)
Deze maand, in november dus, wordt aandacht besteed aan onder meer stofzuigers. En dat is interessant, want die van ons hapert af en toe. Vooral als ik het stof zuig. Dat ding van ons, dat ooit door een lampenfabriekje in Eindhoven gemaakt werd, dat weigert op te vreten wat ik op de kamervloer laat liggen. Alleen bij mij overigens, niet als Maria stofzuigt, maar dat is dan ook al twee weken geleden. Ik heb dus voorgesteld dat we géén nieuwe stofzuiger kopen, maar dat we de chauffeur van deze elektrische handveger en blik moeten vervangen. Daar was Maria het niet mee eens…

De Consumentengids van november stelde ons in oktober al voor om een nieuwe te kopen onder het motto: ‘Is je stofzuiger ter ziele, de Bond adviseert een Miele…!’
(Nee, ik gebruik mijn maandagmail ‘nooit’ om reclame te maken!)

Maar ik wil toch ook nog even zeggen dat zo’n 40 pagina’s naar voren in diezelfde novembergids – zo dik is die consument, die ik overigens altijd van achteren naar voren lees – iets zinnigs staat geschreven. Het is verstandig om vanaf je zeventigste jaar (en vrouwen al veel eerder en dat komt omdat er verschil moet zijn) je vitamine D-huishouding in de gaten te houden. En omdat ik ‘nog maar’ 69 jaar ben kauw ik elke dag onder dwingend advies op een vitamine D-pilletje van 20 microgram.
Dat is óók belangrijk voor heel veel leden van ÉgeWies!
Dit stond overigens niet te lezen in dat artikel, maar het is mijn persoonlijke conclusie, gewoon omdat het iets is van niks en het volgens de novembergids en het Kruidvat ook bijna niks kost. Op jaarbasis twee of drie blikjes alcoholvrij bier minder drinken en je bent gezond bezig.
Lees maar na!

Afgelopen vrijdag, toen ik heel voorzichtig begon te na te denken over de bijna afgelopen ‘stoptober’ en mijn ‘bijna’ geslaagde alcohol loze voornemen, las ik een artikel in onze eigen dagelijkse krant uit die andere provincie. Een artikel over het zwarte gat, of beter gezegd over de fotograaf van de foto van het zwarte gat. Waarschijnlijk een zwart-wit foto, genomen door een hoogleraar van de Radboud Universiteit uit de provincie van onze krant. Ik had nooit gedacht dat een gat een kleur kon hebben, ook geen zwarte. Een gat is immers niks.
Maar dit gat van die Radboudse hoogleraar is bijzonder. Zijn gat zuigt nog beter dan de best geteste Miele stofzuiger van de Consumentenbond. Alles kan in zijn gat voorgoed verdwijnen en komt er nooit en nooit meer uit.
We vinden zijn gat ergens ver weg in het heelal, miljoenen kilometers omhoog of omlaag, wie zal het zeggen, en hele sterren en planeten kunnen in het zwarte gat verdwijnen. Onbegrijpelijk en niet te vatten! Ook de aarde zou er zelfs in kunnen verdwijnen, maar die kans is heel erg klein, zegt de fotograaf van dat gat.
Kan hij wel zeggen…

Kijk, zo’n gat zou ik nu goed kunnen gebruiken. Veel beter dan onze kapotte stofzuiger of een nieuwe Miele. Je gooit wat in het gat en je ziet het nooit meer terug. Geen vervelend elektrisch snoer eraan, terwijl er geen stopcontact in de buurt is. Geen accu die te snel leeg is. Niks van dat alles! Gewoon een gat; ook niks dus.
Kan ik er meteen die plastic zak ingooien met die blauwgroene blikjes die ik gebruikt heb voor mijn consumentenonderzoek tijdens mijn ‘stopober’, samen met het plastic verpakkingsmateriaal van Jan en van Albert.
In de afgelopen maand heb ik mijn smaakpanel blikjes bier zonder alcohol laten proeven! Blikjes met 0 % erin!! Ook dat snap ik niet, want 0 % is evengoed niks, terwijl de blikjes toch vol zijn, of beter gezegd vol waren. Het smaakpanel bestond immers uit één dorstig persoon en dat was ikzelf! En ik heb een maand lang meer dan ijverig geproefd welke nul procent van welk merk mij het best smaakte. Ik heb alle nul procenten onderzocht van merken als Grolsch, Bavaria, Hertog Jan, Brand en het Belgische Affligem. En ik heb een ranglijst gemaakt met een winnaar en een verliezer. Jammer voor mijn Brabantse trots: de 0 % van de brouwerij aan de weg van Lieshout naar Nuenen krijgt ook van mij een nul. Mijn winnaar is overtuigend de blauwgroene partij blikjes van de Amsterdamse Freddy H. En zijn partij restanten staat nu klaar voor het zwarte gat om te gaan verdwijnen. Alleen de foto ontbreekt nog…

Ook over een foto heb ik afgelopen maand nagedacht. En geen zwart-witte, maar ook niet eentje met de kleur blauwgroen erin. Waar ik eerste een blauwgroen 0 %’tje wilde drinken is het toch een meer passende champagne geworden. Champagne ter ere van ons 15-jarig bestaan. Champagne – en géén 0 % – op die avond van de 27ste in mijn ‘stoptober’!
In eerdere maandagmails heb ik er al naar uit gekeken: hoe zouden we ons derde lustrum van ons gezellige koor gaan vieren, gaan beleven? We wisten het toen niet, want de freule lag midden op ons muzikale pad onze weg te versperren. En diezelfde freule ligt er nu nog steeds, het kreng, en ze is zelfs flink aangekomen. Er is geen ruimte meer om haar links of rechts van dat pad te passeren. We zien zelfs het pad niet meer en het voelt alsof we de muzikale weg inmiddels helemaal kwijt zijn.

En nu is ons derde lustrum alweer voorbij zonder uitbundige viering, zonder een liedje te zingen, zonder een accordeonaatje van Maria, zonder een basje van Chris, zonder een riedeltje van Ton, zonder een cajónneke van Frans. Zelfs de houten stokjes met fietsbel van Truus heb ik niet gehoord.
Ja de tamboerijn van Maria heb ik wel gehoord: ik vóórop met de gitaar en Maria met de schellebellen achter mij aan en volop gezongen op die dinsdag de 27ste ‘stoptober’. Zonder te stoppen, drie rondjes via de keuken om de tafel heen en weer terug! ‘Le coq est mort…!’ Tweestemmig, bijna drie, want onze poes Bup begon van schrik vals mee te miauwen. Meer mocht ook niet van Marc en Hugo en de gebarentolk…
Daarna ben ik met mijn 69 jaren en een vergeten vitamine D-pilletje in de stoel gevallen en heb ik een fles champagne, ondanks mijn alcohol loze stoptoberbelofte, losgetrokken!
‘Proost allemaal! Op ÉgeWies! Op ons vijftienjarig bestaan! Op ons derde lustrum! En schop die feeks van een freule zo gauw mogelijk vanaf ons muzikale pad het zwarte gat in!’
Uit die woorden zo ongeveer bestond mijn égewieze jubileum speech met slechts één toehoorder en één intussen spinnende kat.
En Maria heeft een mobiele foto gemaakt! Zónder mobieltje vier je immers op 27 oktober 2020 geen feest meer!

En wat een leuke reacties kreeg ik op die maandagmail van vorige week en op die foto van ons jubileum.
Een aantal wil ik jullie niet onthouden en voor alle reacties, of stukjes daaruit, geldt natuurlijk: de naam van de afzender is bij de redactie van maandagmail bekend!

  • Ja proost !!!

  • Peter, Proficiat met de meeste eer aan jou. Zonder jou was deze dag er niet gekomen. En ik moet zeggen... een prachtige blije foto.!!!! Egewies houdt jou, maar ook ons jong. Proost... en één ding is zeker... eens gaan we weer zingen. Groetjes … ook aan Maria!

  • Peter Proficiat. Neem er maar een stuk of wat, we moeten toch thuis blijven!

  • Proost... Proost... kameraad... Proost... Proost... kameraad... Wir.......?!?!?!

  • Hallo, Proficiat met het 15-jarig bestaan van ons koor en op de toekomst.
    Groeten.

  • Mooie foto zeg. Weer lekker geknutseld. Als ik dat zo zie, die volle fles, dan kan ik bijna niet geloven dat je maar één drankje genomen hebt. Jullie zullen samen wel die hele fles het mannetje gemaakt hebben. Is ook echt verdiend na 15 jaar ÉgeWies. Groetjes.

  • Hoi. Een beetje laat maar jullie ook gefeliciteerd. PROOST Gr.

  • Proost Peter, op naar het volgende lustrum, Als ik jou zo zie heb ik weer enorme zin om weer met z'n allen te zingen. Mijn God wat heb ik dat gemist.
    Nogmaals proost, ik neem er ook ene op. Groetjes.

  • Gefeliciteerd Peter, Ik neem vanavond een advocaatje met slagroom. Proost.
    Groetjes.

  • Peter goede avond !! Wat heb je weer een mooi stuk geschreven over het wel en wee van onze vereniging (kreeg het streepje niet boven de E van …. E…).
    Het is morgen inderdaad 15 jaar geleden dat EgeWies is opgericht.
    Uiteindelijk heb jij als kar trekker een grote rol gehad aangaande het opstarten van EgeWies. En zeker het voortbestaan er van.
    Vele mensen zijn jou hiervoor dankbaar en beseffen nu hoe belangrijk de maandagavond voor hen is.

  • Beste Peter en natuurlijk ook Maria,
    Allereerst wil ik jou ontzettend bedanken voor alweer een prachtige mail!
    Wat een verhaal, en ja natuurlijk ga ook ik morgen proosten.
    Ik ga proosten op ÉgeWies, maar zeker ook op iedereen dat we maar gezond en wel weer mogen gaan zingen met elkaar.
    De freule verjagen en een drankje geven waarmee ze gevloerd kan worden…

 

Dank jullie wel allemaal! Ook voor wat ik hierboven niet aangehaald heb!
Hoe heerlijk is het om te lezen dat jullie meeleven, dat jullie meevieren, jullie complimenten en jullie groetjes, jullie proosten op ons koor en op het voortbestaan ervan, jullie geloof om ooit weer samen te kunnen zingen, jullie gemis van de maandagavond…
Echt! Dank jullie wel!
Dit zijn nu voor mij de meest belangrijke redenen om nooit, maar dan ook nooit los te laten wat zij ons zo gráág wil áfnemen. Zij ja, die freule die daar ongehoord en veel te lang en breed op ons muzikale pad ligt. Ik gún het haar: een zwart gat!
En die foto mag ze houwen!!

Tot wèrus en blijf gezond!

Peter